اي بت ياقوت لب وي مه نامهربان

شاعر : خواجوي کرماني

شمع شبستان دل گلبن بستان جاناي بت ياقوت لب وي مه نامهربان
صبح دوم در طلوع مرغ سحر در فغانگاه صبوحست و جام وقت شباهنگ و بام
گر چه بر ايوان ماست هندوي شب پاسبانمردم چشم شبي تا بسحر پاس داشت
آتش رخ بر فروز و آتش ما را نشاناي مه آتش عذار آب چو آتش بيار
ور بنوازي نوا مرغ سحر گو مخوانگر بگشائي نقاب شمع فلک گو متاب
گونه زردت بسست شرح غمت را بيانخواجو اگر عاشقي حاجت گفتار نيست
برخي آزاده‌ئي کو نبود ده زبانگر بزبان آوري سوسن آزاده‌ئي